به یاد بسیجی شهید علی مقیمی:
اگر امشب نروم در ایمان خودم شک می کنم

آن چه خواهید خواند خاطره ای است از یک رزمنده ی حاضر در عملیات کربلای ۵ . در سالگرد این عملیات حماسه آفرین ، بر جان های تابناک تمامی شهدای آن صلوات می فرستیم:

دراواخر سال ۶۱ با یکی از دوستانم به نام علی مقیمی تصمیم گرفتیم با هم به جبهه برویم. می دانستیم که خانواده ها مخالفت می کنند به همین دلیل مدارک مورد نیاز مانند رضایت نامه والدین را جعل کرده بودیم. روزی که می خواستیم به پادگان آموزشی برویم برای این که خانواده ها متوجه نشوند برای اعزام با کیف و کتاب درسی به بسیج رفتیم. سوار مینی بوس شدیم تا به پادگان نجف آباد برویم. من و علی در انتهای مینی بوس نشسته بودیم.پدر علی(روحش شاد) در همان نزدیکی های ساختمان بسیج مغازه ی نبات و آب نبات فروشی داشت. هنوز مینی بوس حرکت نکرده بود که من متوجه شدم پدر او از کنار مینی بوس در حال حرکت است. پدر علی مرا در داخل مینی بوس دیده بود. نمی دانم شاید از قبل از نقشه ما با خبر شده بود. سریع به داخل مینی بوس آمد و با عصبانیت علی را پیاده کرد. می خواست مرا هم پیاده کند که من مقاومت کردم. آن روز من به پادگان رفتم و علی جا ماند. البته او نیز چند ماه بعد موفق شد دوره آموزشی را بگذراند و به جبهه بیاید.

ادامه امطلب…»

گفت‌وگو با خواهران شهید «حسین علم‌الهدی»
شهید علم‌الهدی می‌گفت اگر اصل ولایت فقیه نباشد انقلاب‌مان به هدر می‌رود

شهید سیدحسین علم‌الهدی همان دانشجوی پیرو خط امامی است که عاقلانه فکر و عاشقانه عمل کرد. در سالروز شهادت این علمدار غریب جبهه‌های هویزه پای سخنان زهره و خدیجه علم‌الهدی خواهران این شهید نشستیم. مشروح این گفت‌وگو را در ادامه بخوانید:

* پدرم و امام (ره) دوستانی صمیمی بودند

پدرم و امام (ره) دوستانی صمیمی بودند و با اینکه هم سن بودند ولی پدرم به امام عشق می‌ورزید. بعد از دستگیری امام، پدر به مادرم گفت “زیارت جامعه را دست بگیرید و برای آزادی امام ختم صلوات کنید”. قرار شد پنج شنبه‌ها صبح که پدرم وقت بیشتری داشتند و طلبه‌ای به منزل نمی‌آمد این برنامه را داشته باشیم. این خبر بین متدینین اهواز پخش شد.
پنج شنبه‌ها مدت زیادی طول نمی‌کشید که همه اتاق‌ها و حیاط پر از مردم می‌شد و ختم ۱۴۰۰۰صلوات در عرض یک ربع ساعت تمام می‌شد. بعد از آن زیارت جامعه کبیره شروع می‌شد. البته هنوز هم این برنامه را در مسجد محلمان برای سلامتی رهبری داریم. البته ساواک خیلی اذیت می‌کرد و هر وقت که از خانه بیرون می‌آمدیم می‌دیدیم دو نفر ساواکی خانه را زیر نظر دارند . اتفاقا همسایه روبرویی هم پاسبان بود و چه بچه‌های بدی داشت، لات و بی سرو پا ولی با همه این شرایط ما کار خودمان را می‌کردیم.

*ساواکی گفته بود “همه فتنه‌ها از این خانه بیرون می‌آید”

ادامه امطلب…»

کلمه حجاب هم به معنى پوشیدن است و هم به معنى پرده و حاجب . این کلمه از آن جهت مفهوم پوشش مى دهد که پرده وسیله پوشش است و شاید بتوان گفت که به حسب اصل لغت هر پوشش حجاب نیست.

حجاب چیست ؟

شهید مطهرى نتیجه تحقیقات لغوى خود را درباره واژه حجاب، چنین بیان مى کند:

کلمه حجاب هم به معنى پوشیدن است و هم به معنى پرده و حاجب . این کلمه از آن

جهت مفهوم پوشش مى دهد که پرده وسیله پوشش است و شاید بتوان گفت که به حسب اصل لغت هر پوشش حجاب نیست; آن پوشش حجاب نامیده مى شود که از طریق پشت پرده واقع شدن صورت گیرد.

 پوشش زن در اسلام این است که زن در معاشرت خود با مردان بدن خود را بپوشاند و به جلوه گرى و خود نمایى نپردازد.

حجاب در تمام ادیان الهی امری پسندیده و قابل قبول می باشد ولی با بروز فرهنگ های انحرافی و ماده گرایی که به دنبال بی عفتی بوده اند این امر کم رنگ گشته و راه برای هوسرانی عده ای گشوده شده. در این مقاله مجال برای بررسی آثار مخرب بی حجابی نیست. و فقط به این نکته می پردازیم که اگر در جامعه ای بی عفتی رواج یابد انسان ها در آنجا از هدف نهایی خود که کمال انسانی است باز می مانند و همچون مومی در دستان هوسرانان در می آیند .

با نگاهی به وصیت نامه برخی از شهدای ۸ سال دفاع مقدس به اهمیت حجاب در جامعه و نقش آن در پیشبرد اهداف اسلام پی می بریم :

و تو ای خواهر دینی ام: چادر سیاهی که تو را احاطه کرده است ازخون سرخ من کوبنده تر است.» (شهید عبدالله محمودی)

«خواهرم: محجوب باش و باتقوا، که شمایید که دشمن را با چادرسیاهتان و تقوایتان می کشید.»

«حجاب تو سنگر تو است، تو از داخل حجاب دشمن را می بینی و دشمن تو را نمی بیند.» (سردار شهید رحیم آنجفی)

«حفظ حجاب هم چون جهاد در راه خداست.» (شهید محمد کریم غفرانی)

ادامه امطلب…»

شهید بسیجی: داوود رحیمی جعفر آبادی

یک نفر آدم و این همه رفیق.

بچه‌ها عاشق و دلباخته‌اش بودند. یک جورایی آچار فرانسه روحیه بود.

شب عملیات کربلای پنج، نارنجک‌های که توی کوله‌اش داشت، رفته بود. توی یک شیار. زیر شنی تانک‌ها نارنجک می‌انداخت.

ظهر روز اول عملیات در شلمچه، فرمانده یک توپ ۱۰۶ شده بود.

شجاع و از قدرت تصمیم گیری بالایی هم برخوردار بود. با اینکه خیلی شوخ طبع بود. در معرکه جنگ، ولی با برنامه ریزی دقیق، از روی اصول با دشمن می‌جنگید. با یک قبضه توپ ۱۰۶ حال تانک‌های بعثی را  می‌گرفت. گلوله‌های توپ که تمام شد.

گفت: تا من یک دستی به سر و روی این توپ بکشم، شما زودی برید و گلوله برام بیارید.آخه از کجا؟. دویدیم و رفتیم. هر چه گشتیم؛ گلوله نبود. برگشتیم.

دیدم پای توپ ۱۰۶ تکیه داده، صورتش همه خونین. نرم نرم نفس می‌کشید. با سربند یا زهرا چشم‌هایش را بسته بود و ذکر می‌گفت: یا مهدی. یا زهرا. یا حسین شهید.

زانو زدم دستش را محکم چسبیدم. تمام صورتش. دست‌هایش. سرش، همه جایش ترکش باران شده بود. دستش، توی دستم بود، صدایش  قطع شد. پریده بود. آسمانی آسمانی شده بود. 

ـ شهید بسیجی: داوود رحیمی جعفر آبادی

فرزند: حبیب 

متولد: ۱۳۴۴

شهادت: دی ماه ۶۵ /  شلمچه

آن روزها خانه ی پدر احمد شده بود پاتوق بسیجیان لشگر. بسیجیانی که یابرای گرفتن خبر و یا دلداری دادن به خانوادة احمد به آنجا می رفتند. آخر چندروزی می شد که از برگشتن نیروها از لبنان می گذشت؛ نیروهایی که با حملة اسرائیلی ها به لبنان و مواضع نظامیان سوریه، به فرمان حضرت امام و با فرماندهی احمد، برای کمک به مردم سوریه و لبنان به آن کشور عزیمت کرده بودند . اما هنوز از احمد خبری نبود. و این خبر به گوش همه رسیده بود؛ احمد همة نیروها را تا پای پلکان هواپیما بدرقه کرده بود و خودش به همراه کاردار سفارت، عکاس خبرگزار ی وراننده اش، برای آخرین سرکشیها راهی سفارت ایران در بیروت شده بود . ظهر روز چهاردهم تیر ۱۳۶۱ ، پیش از اینکه به سفارت برسند، در یک ایستگاه پست ایست و بازرسی متوقف شدند. و علی رغم داشتن مصونیت دیپلماتیک، توسط شبه نظامیان مارونی دستگیر شدند.آن موقعها، همه به این امید بودند که آنها به زودی آزاد می شوند . اما از آنروز تا به حال تمام بسیجیان لشکر ۲۷ محمد رسول الله(ص) و مردم، چشم انتظارآزادی مرد داستان ما و دوستانش از چنگال رژیم اسرائیل هستند.

احمد در سال ۱۳۳۲ به دنیا آمد؛ در محلة امامزاده سیداسماعیل خیابان مولو ی تهران.پسری آرام و گوشه گیر که در سن چهار سالگی، خانواده اش متوجه ناراحتی قلبی او شدند و بناچار تن به عمل جراحی قلب سپرد. در هفت سالگی، پدرش او را درمدرسة مصطفوی ثبت نام کرد. اما از پدرش خواست که علاوه بر درس، در مغازة او قنادی متوسلیان یزدی واقع در بازار، به کار بپردازد. همزمان با پایان امتحانات کلاس سوم دبستان، لایحة کاپیتولاسیون به تصو یب مجلس شاه رسید.امام خمینی(ره) نسبت به تصویب این لایحه واکنش نشان داد. مردم هم به خیابانها ریختند و در اعتراض به این لایحه، تظاهرات کردند. مزدوران شاه مردم را به گلوله بستند؛ به این ترتیب، احمد با نام امام خمینی(ره) آشنا شد . بعد از پایان دبستان، در کلاسهای شبانة هنرستان سال ۱۳۵۱ و پس از پایان تحصیلات در رشتة برق، در شرکتی خصوصی مشغول به کار شد. او همچنان به فعالیت مخفیانه ادامه داد و با نحوة مبارزة مسلحانه هم آشنا شد. بعد از دو سال کار وفعالیت شبانه روزی به خدمت سربازی اعزام شد .پس از پایان دورة آموزشی، با درجة گروهبان دومی و رستة فرمانده تانک به سرپل ذهاب یکی از شهرهای مرزی استان کرمانشاه اعزام شد…….

آن روزها خانه ی پدر احمد شده بود پاتوق بسیجیان لشگر. بسیجیانی که یابرای گرفتن خبر و یا دلداری دادن به خانوادة احمد به آنجا می رفتند. آخر چندروزی می شد که از برگشتن نیروها از لبنان می گذشت؛ نیروهایی که با حملة اسرائیلی ها به لبنان و مواضع نظامیان سوریه، به فرمان حضرت امام و با فرماندهی احمد، برای کمک به مردم سوریه و لبنان به آن کشور عزیمت کرده بودند . اما هنوز از احمد خبری نبود. و این خبر به گوش همه رسیده بود؛ احمد همة نیروها را تا پای پلکان هواپیما بدرقه کرده بود و خودش به همراه کاردار سفارت، عکاس خبرگزار ی وراننده اش، برای آخرین سرکشیها راهی سفارت ایران در بیروت شده بود . ظهر روز چهاردهم تیر ۱۳۶۱ ، پیش از اینکه به سفارت برسند، در یک ایستگاه پست ایست و بازرسی متوقف شدند. و علی رغم داشتن مصونیت دیپلماتیک، توسط شبه نظامیان مارونی دستگیر شدند.آن موقعها، همه به این امید بودند که آنها به زودی آزاد می شوند . اما از آنروز تا به حال تمام بسیجیان لشکر ۲۷ محمد رسول الله(ص) و مردم، چشم انتظارآزادی مرد داستان ما و دوستانش از چنگال رژیم اسرائیل هستند.

احمد در سال ۱۳۳۲ به دنیا آمد؛ در محلة امامزاده سیداسماعیل خیابان مولو ی تهران.پسری آرام و گوشه گیر که در سن چهار سالگی، خانواده اش متوجه ناراحتی قلبی او شدند و بناچار تن به عمل جراحی قلب سپرد. در هفت سالگی، پدرش او را درمدرسة مصطفوی ثبت نام کرد. اما از پدرش خواست که علاوه بر درس، در مغازة او قنادی متوسلیان یزدی واقع در بازار، به کار بپردازد. همزمان با پایان امتحانات کلاس سوم دبستان، لایحة کاپیتولاسیون به تصو یب مجلس شاه رسید.امام خمینی(ره) نسبت به تصویب این لایحه واکنش نشان داد. مردم هم به خیابانها ریختند و در اعتراض به این لایحه، تظاهرات کردند. مزدوران شاه مردم را به گلوله بستند؛ به این ترتیب، احمد با نام امام خمینی(ره) آشنا شد . بعد از پایان دبستان، در کلاسهای شبانة هنرستان سال ۱۳۵۱ و پس از پایان تحصیلات در رشتة برق، در شرکتی خصوصی مشغول به کار شد. او همچنان به فعالیت مخفیانه ادامه داد و با نحوة مبارزة مسلحانه هم آشنا شد. بعد از دو سال کار وفعالیت شبانه روزی به خدمت سربازی اعزام شد .پس از پایان دورة آموزشی، با درجة گروهبان دومی و رستة فرمانده تانک به سرپل ذهاب یکی از شهرهای مرزی استان کرمانشاه اعزام شد.

خدمت سربازی اش هم با فعالیت مخفیانه ادامه یافت و پس از آن به تهران بازگشت. در این زمان، تصمیم خود را گرفت و در اوایل سال ۱۳۵۷ به بهانة مأموریت، به شهرستان خرم آباد عزیمت کرد تا در آنجا به فعالیت مخفیانه ادامه بدهد. مأمورین شهربانی خرم آباد، متوجه حضور احمد و فعالیتش علیه رژیم شاه شدند. در روز پانزدهم شهریور ۱۳۵۷ در حالی که مشغول تکثیر اعلامیه علیه رژیم بود، دستگیرش کردند. او و دو تن از دوستانش تحویل ساواک شدند. احمد می دانست که دوستانش متأهل و دارای زن و بچه هستند، پس مسئولیت کارها رابه عهده گرفت تا جرم دوستانش سبک تر شود.به این ترتیب، مرد داستان ما به زندان افتاد و خود را آماده پذیرایی ازشکنجه های ساواک کرد.پس از تحمل دو ماه شکنجه و عذاب، احمد دست به اعتصاب غذا زد .

مأموران بناچار، او را به بند عمومی زندان منتقل کردند.با گسترش دامنة اعتراضات مردم علیه رژیم، دولت نظامی ازهاری ، زندانیان سیاسی را آزاد کرد. به این ترتیب، احمد هم در هفتم آذر ۱۳۵۷ از زندان آزاد شدو به آغوش خانواده بازگشت.با پیروزی انقلاب، او به همراه دیگر همرزمانش، به تشکیل کمیتة انقلاب اسلامی استان تهران همت گماشت . همزمان، سپاه پاسداران هم در حال شکلگیری بود. احمد دورة سوم آموزش نظامی سپاه را در سعدآباد تهران گذراند.پس از پایان دوره، برای مقابله با شرارتهای کمونیست ها و ملاکین ضد انقلاب به گنبد و ترکمن صحرا اعزام شد؛ درگیری ای که بعدها به جنگ گنبد اول معروف شد.وقتی به تهران برگشت، تمام فکر و ذکر خود را مشغول سازماندهی گردان های سپاه کرد. ضمن اینکه به گردان دوم سپاه پیوست و پس از مدتی فرماندهی آن راهم بر عهده گرفت. کم کم غائلة مخالفتهای ضد انقلاب در کردستان شدت گرفت.پیام تاریخی حضرت امام(ره) دربارة کردستان باعث شد که با ۶۶ نفر ازهمرزمانش به طور داوطلبانه به شهر بوکان از شهرها ی استان کردستان عزیمت کند. او توانست شهرهای کردستان شهرهایی مانند بوکان، مهاباد، سقز و بانه را یکی پس از دیگری از وجود اشرار پاکسازی کند.

پس از پاکسازی شهر بانه، احمد و همرزمانش تصمیم گرفتند آخر ین سنگرهای دشمن را در داخل از بین ببرند و حتی پاسگاهها ی مرز ی را هم به تصرف درآورند. در همین زمان، تشکیل ستاد مشترک عملیات ویژه سپاه که احمد از بانیان آن بود ، موجی از امیدواری را در دل نیروها ی انقلاب و ارتش زنده کرد. آمدن سرهنگ علی صیادشیرازی هم امیدواریها را دوچندان کرد.در همین زمان، با ابتکار محمد بروجردی و فرماندهان تحت امرش از جمله تدوین سازمان پیشمرگان کرد تصویب و به شورای عالی سپاه ارائه شد. تصویب این طرح و واگذاری مسئولیت آن به محمد بروجردی، احمد و دیگرمسئولان سپاه توانستند عدة زیادی از مردم مسلمان کرد منطقه را مسلح و علیه ضدانقلاب ساماندهی کنند.

در زمستان سال ۱۳۵۸ نیروهای تحت فرماندهی احمد وارد پاوه شدند و باحکم محمد بروجردی، احمد به عنوان اولین فرماندة سپاه پاوه منصوب شد.در همین زمان، ناصر کاظمی هم به عنوان فرماندار پاوه، وارد شهر شد .همکاری احمد و ناصر، یکی از عوامل مؤثر انهدام عوامل ضد انقلاب در شهرپاوه بود. کمی بعد، به احمد مأموریت داده شد تا شهر مریوان را هم از وجود ضدانقلاب پاکسازی کند. احمد با موفقیت این عملیات را به پا یان برد و خودمسئولیت سپاه این شهر را بر عهده گرفت.با شروع جنگ در سال سال ۱۳۶۰ و با فرماندهی احمد، عملیات آزادسازی ارتفاعات مهم نوار مرزی غرب مریوان از شمال تا جنوب آغاز شد که با موفقیت به پایان رسید.در شامگاه یازدهم تیر ۱۳۶۰ ، احمد موفق به آزادسازی ارتفاعات قوچ سلطان شدکه نقطة الحاق خاک عراق به ایران بود.در همین سال و اواخر پاییز، احمد به همراه تنی چند از فرماندهان به مکه مشرف شدند. در همان موقع، از طرف فرماندهی وقت سپاه مأمور می شود تا تیپی ازبچه های بسیجی تشکیل داده و برای مقابله با عراقیها به جبه ههای جنوب برود.تشکیل چنین تیپی از آرزوهای احمد بود و او بلافاصله دست به کار گزینش افراد واجد شرایط شد. در نهایت، به همراه حدود ۱۲۰ نفر از همرزمانش عازم جبهه های جنوب شد. با تلاش احمد در شب هفدهم بهمن ۱۳۶۰ ، خبر تشکیل تیپ ۲۷ محمد رسول الله(ص) به طور رسمی در قرارگاه کربلا اعلام شد.

دوکوهه شد خانه ی بسیجیانی که برای جنگ عازم جبهه ها شده بودند. او هم بلافاصله با همرزمانش، طرح بزرگترین عملیات نظامی را تا آن زمان پیریزی کرد . به دنبال آن در شب اول فرورد ین ۱۳۶۱ حماسة بزرگ « فتح المبین » آغاز شد ،.با هوشیاری احمد، در این عملیات، غنائم و اسیران زیادی نصیب سپاه اسلام شد. بعد از عملیات، احمد به همراه چند تن از فرماندهان تیپ، به ظاهر برای مرخصی به تهران رفتند. غافل از آنکه در تهران مشغول طرح ریزی عملیات بزرگ دیگری به نام الی بیت المقدس بودند. مرحلة اول عملیات الی بیت المقدس، در شب جمعه دهم اردیبهشت ۱۳۶۱آغاز شد؛ به این ترتیب، مراحل دوم و سوم این عملیات هم با هدف نها یی آزادسازی خرمشهر به فاصلة بیست روز پس از مرحلة اول انجام شد . بلافاصله بعد از این عملیات، احمد برای دیدار از خانواده های شهدای این عملیات عازم تهران شد. این زمان مصادف شد با حمله نیروهای اسرائیلی به لبنان و مواضع نظامیان سوریه. احمد و همرزمانش برای کمک به مردم سور یه و لبنان آماده حرکت به سوریه شدند.