دل من فقط یه کرببلا میخواد
یک گوشه میرویم و فقط گریه میکنیم حالا که کربلای تو روزیه ما نشد

راهیان کربلارابنگر!
آنان بال در بال فرشتگان و درفضای آکنده از تسبیح و سلام و صلوات و در زیر بارانی از اشک سوی دیار عاشقان میروند و ما جامانده ایم!
این چندخط حرف دل یه جامونده از قافله عشقه که با چشمی پراشک براتون مینویسه.
آری به راستی وقتی در پیش مظلوم های محرم امسال میگفتم،بنما روا حاجات ما، ما را رسان به کربلا،بچه های هیئت با گفتن یا اباعبدالله مثل همیشه همراهی میکردند و در دعای بین دو دمه وقتی به این دعا میرسیدم که(این دست جمع به کربلا برسان)جوری آمین میگفتند که شور وشوق وعلاقه سفر هیئتی به کربلا در نوای آمین اونها موج میزد،ولی انگار آمین های محرم امسال جور دیگه ای بود اصلا از یه جنس دیگه از ته دل و از عمق وجود
التماس به مولا رو میشد از نوای اونا فهمید
برای این حرفام همین سند بس که تعدادی از رفقا برات زیارت رو از اربابشون امام حسین(ع)گرفتند و امروز راهیِ سرزمین کربلا شدن
انشالله که سفر بی خطری داشته باشند وسلامت برگردند.
اما شاید بشه گفت حرف ما جامونده ها هم این باشه:
آخر یه روزحاجتم و ازت میگیرم میام تو بین الحرمین برات میمیرم
التماس دعا



